İngiliz Oda Orkestrası

İngiliz Oda Orkestrası, dünyada en çok kaydı bulunan oda orkestrası.

Hakkında

İngiliz Oda Orkestrası

Resmi Destekçi: Galler Prensi Prens Charles

Lider: Stephanie Gonley

400’den fazla bestecinin 1500’ün üzerinde eserine ait 860 kayıdı içeren diskografisiyle İngiliz Oda Orkestrası dünyanın en çok kayda sahip oda orkestrasıdır.

İngiliz Oda Orkestrası aynı zamanda, diğer tüm orkestralardan daha fazla sayıda ülkede konser vermiş ve dünyanın en büyük sanatçılarının pek çoğu ile beraber performans sergilemiştir. Amerikan radyo ağı CPRN, İngiliz Oda Orkestrası’nı dünyanın en büyük “yaşayan’’ orkestralarından biri olarak seçmiştir. Orkestra, başarılarla dolu geçmişinde pek çok önde gelen müzisyeni barındırmaktadır. Benjamin Britten orkestranın ilk resmi destekçisiydi ve önemli bir müzikal etkiye sahipti.

İngiliz Oda Orkestrası’nın Daniel Barenboim ile olan uzun sürekli ilişkisi, Mozart’ın tüm piyano konçertolarının canlı performans ve kayıt olarak oldukça beğenilen kayıtlarını daha sonra Murray Perahia ve Mitsuko Uchida ile kayıtları izlemiştir.

İngiliz Oda Orkestrası’nın son turnelerinde sırasında ziyaret ettiği yerler arasında ABD, Bermuda, Çin, Finlandiya, Fransa, Yunanistan ve Avusturya’nın yanı sıra Birleşik Krallık ve Londra’daki Royal Festival Hall, Queen Elizabeth Hall, King’s Palace and Cadogan Hall yer almaktadır.

Orkestra, Dario Marianelli’nin ödüllü filmleri Atonement ve Pride and Prejudice ve James Bond film müzikleri dahil olmak üzere pek çok başarılı film müziğini kaydetmiş ve pek çok başka film ve televizyon projesinde yer almıştır.

İngiliz Oda Orkestrası, orkestradaki müzisyenler tarafından yürütülen ve Birleşik Krallık ve diğer ülkelerdeki pek çok topluluğa ve okula müziği götüren Close Encounters isimli sosyal yardım programı ile gurur duymaktadır.

Orkestranın Tarihi

İngiliz Oda Orkestrası’nın kökleri 1948’de kurulan Goldsbrough Orkestrası’na dayanıyor. 1960 yılında orkestra İngiliz Oda Orkestrası adıyla anılmaya başlandı ve İngiliz Oda Orkestrası, o zamandan beri orkestra üyesi Quintin Ballardie’nin sanatsal yönetimi altında çalışmalarına devam ediyor.

İngiliz Oda Orkestrası, dünyanın önde gelen oda orkestralarından biri olmakla beraber dünyadaki tüm orkestralardan daha fazla ülkede konserler vermiş, 1.500’den fazla eser kaydetmiş ve elli yıllık tarihinde dünyanın en büyük müzisyenleriyle çalmıştır. Yıllar boyunca İngiliz Oda Orkestrası ile çalışmış olan solist ve şefler arasında Vladimir Ashkenazy, Janet Baker, Daniel Barenboim, Benjamin Britten, Colin Davis, Placido Domingo, Kiri te Kanawa, Raphael Kubelik, Raymond Leppard, Yehuhi Menuhin, David Oistrakh, Luciano Pavarotti, Murray Perahia, Itzhak Perlman, Andre Previn, Karl Richter, Mstislav Rostropovich, Georg Solti, Isaac Stern, Mitsuko Uchida, Maxim Vengerov ve Pinchas Zukerman bulunuyor.

İngiliz Oda Orkestrası, 1977’den beri orkestranın resmi destekçisi olan Galler Prensi Prens Charles ve ailesi için, Kraliçe Elisabeth’in 90. doğum günü kutlamaları (1990), Galler Prensi 50. doğum günü Gala Konseri (1998) ve aynı zamanda Buckingham Sarayı’ndan yayınlanan ilk konser gibi etkinliklerde yer almıştır.

1967 yılı, İngiliz Oda Orkestrası’nın ilk on yılının en önemli yıllarındandı. Orkestra Benjamin Britten ile her ikisi de Kraliçe Elisabeth’in huzurunda olmak üzere Londra’daki Queen Elizabeth Hall ve Snape Maltings Konser Salonu’nun açılışını yaptı. Ayrıca 1967’de İngiliz Oda Orkestrası, Daniel Barenboim ile Mozart kayıtlarına başladı ve BBC’nin ilk renkli televizyondaki konserinin yanı sıra Avrupa Yayın Birliği’nin ilk uluslararası konser serisinin açılış konserine katıldı.

Orkestranın ilk resmi destekçisi olan Benjamin Britten, ölümüne kadar İngiliz Oda Orkestrası üzerinde muazzam bir müzikal etkiye sahipti. İngiliz Oda Orkestrası aynı zamanda Daniel Barenboim ile uzunca bir süre beraber çalıştı. İngiliz Oda Orkestrası 1980’lerde, Jeffrey Tate’in orkestranın şefi olarak seçilmesi ile birlikte; tüm Mozart senfonilerinin, geç dönem Haydn senfonilerinin (EMI için Tate ile birlikte) ve tüm Mozart piyano konçertolarının (CBS için Murray Perahia ve Phillips için Mitsuko Uchida ve Tate ile birlikte) kayıtlarını yaptı. Aynı zamanda 1990’larda İngiliz Oda Orkestrası, Mozart’ın 1770 ile 1791 arasındaki önemli eserlerini içeren (kronolojik sırayla) Londra Barbican Center’daki “Mozart 200” kutlaması için 21 konserlik bir seriye imza attı.

2000’lerden itibaren İngiliz Oda Orkestrası; Maxim Vengerov, Radu Lupu, Itzhak Perlman, Hilary Hahn, Sarah Chang ve Pinchas Zukerman gibi ünlü sanatçılarla dünyayı dolaştı. Son on yılda orkestranın şefleri Ralf Gothoni ve Paul Watkins ile ve 2012’ye kadar ise orkestranın onursal şefi Sir Colin Davis ile benzersiz konserlere imza atan İngiliz Oda Orkestrası, yıllardır devam eden güçlü bir geleneğe sahiptir. 25 yıl boyunca orkestranın liderliğini yapmış olan İspanyol kemancı Jose-Luis Garcia’nın 1997’de emekli olmasıyla birlikte orkestranın liderliğine seçilen Stephanie Gonley halen görevine devam etmektedir.

İngiliz Oda Orkestrası, uluslararası müzik standartlarını sürdürme, yeni yetenekler geliştirme, ‘İngiliz müziğinin en iyisi’ni icra etme ve dünyanın en büyük solistlerinin tercihi olmayı amaçlamaktadır. Çok sayıda yurtdışı turneleriyle Birleşik Krallık için özel bir yere sahiptir. İlk dünya turnesini 1969’da Daniel Barenboim, Pinchas Zukerman ve Jacqueline du Pre ile yapan İngiliz Oda Orkestrası, ardından 1973’te aynı solistler ve Andrew Davis ile ikinci bir dünya turnesine çıktı. İngiliz Oda Orkestrası, ABD’ye ise ilk turnesini 1979’da Vladimir Ashkenazy ile yaptı.

1998’de İngiliz Oda Orkestrası, Sri Lanka’nın 50. Bağımsızlık yıldönümünü ve Kazakistan’ın yeni başkenti Astana’nın açılışını kutlamak için davet edilen tek orkestra oldu. Son turneleri arasında Azerbaycan, Rusya, Katar, Dubai, Çin ve Avrupa’daki ülkeler yer alırken, gelecekteki planlar arasında Sibirya’ya ilk ziyaret ve Bakü, Doha, ABD ve Uzak Doğu’ya dönüş ziyaretleri yer alıyor.

İlk albümünü 1961’de kaydeden İngiliz Oda Orkestrası, 2011’de 1500’den fazla eser kaydeden dünyanın en çok kaydedilen oda orkestrası olarak seçildi. İngiliz Oda Orkestrası ile birlikte kayıt projelerinde yer almış dünyanın en büyük sanatçılarının arasında Kiri Te Kanawa, Janet Baker, Jessye Norman, Montserrat Caballe, Renee Fleming, Luciano Pavarotti, Jose Carreras ve Placido Domingo gibi isimler bulunmaktadır.

İngiliz Oda Orkestrası, aynı zamanda müzik ve eğitim projelerini Güney Afrika, Bermuda ve Katar da dahil olmak üzere Birleşik Krallık’taki ve diğer ülkelerdeki topluluklara ve okullara taşıyan sosyal yardım programı Close Encounters’ı halen sürdürmektedir.

Britten ve ECO

Benjamin Britten ve İngiliz Oda Orkestrası

Elli yıldan biraz daha uzun bir süre önce, bir besteci bir orkestra istiyordu ve bir orkestranın da düzenli bir bağlılığa ihtiyacı vardı. 1947 yılında Benjamin Britten, English Opera Group prodüksiyonları için küçük bir topluluk oluşturdu ve bu topluluğu daha sonra misafir bir orkestranın olmadığı zamanlarda yıllar boyunca Aldeburgh Festival Orkestrası olarak konumlandırdı. Ancak 1950’lerin son yıllarında orkestranın lideri görevinden alındı ve Emanuel Hurwitz onun yerini aldı. Hurwitz böylece hem Melos Ensemble’da hem de Goldsbrough Orchestra’da liderlik ediyordu ve bunlardan ikincisi daha sonra “The English Chamber Orchestra’’ olarak yeniden yapılandırılıp, yeniden isimlendirildiğinde ECO’nun 1961-1982 yıllarında arasındaki her Aldeburgh Festivalinde yerleşik orkestra olduğu çok başarılı bir orkestra meydana geldi. İngiliz Oda Orkestrası ve Britten, 1967 yılında Snape Maltings Concert Hall’un açılışını yaptılar (bir yangın orijinalini yerle bir ettikten sonra 1970 yılında tekrar bir açılış yaptılar), Londra’daki Queen Elizabeth Hall’da açılış konseri verdiler, King’s Lynn Festivalinde misafir ve Long Melford’s Bach Weekends’de yerleşik orkestra olarak konserler verdiler. İngiliz Oda Orkestrası’nın Britten’in şefliğindeki en son konseri ise 19 Haziran 1972’de Snape Maltings’de gerçekleşti.

İngiliz Oda Orkestrası’nın Britten’in müziğini ilk kaydı, bestecinin yönetmenliği Norman Del Mar’a bıraktığı 1961 yılındaki “Noye’s Fludde”un ilk kaydıydı. Britten’in kendisi 1963 Edinburg Festivalinden izinsiz bir şekilde İngiliz Oda Orkestrası’nı yönetse de, Meredith David daha sonra “The Beggar’s Opera”nın bir edisyonunun bir video kaydını yönetti. Decca için, “Albert Herring” the Cello Symphony ve “Owen Wingrave”in ilk stüdyo kayıtlarını yaparak devam ettiler. Britten bunlara “Death in Venice” ve ‘’Phaedra”yı da ekleyecekti fakat kötüye giden sağlığı Steuart Bedford’un atanması anlamına geliyordu. İki 1967 prömiyeri “Hankin Booby” ve “The Building of the House” 1999 yılında CD olarak yayımlandı. İlki daha sonra, ilk defa ECO ve Steuart Bedford tarafından 1975 yılında icra edilen “Suite on English Folk Tunes”a dahil edildi. 1966 ve 1971 yılları arasında Britten bazı eski kayıtlarının Decca kayıtları için orkestrayı idare etti, bu eserler ise “Les Illuminations”, the Frank Bridge Variations, the Simple Symphony, “The Rape of Lucretia”, the Violin Concerto, the Piano Concerto ve the Prelude & Fugue’tü. Nocturne’ün canlı performanları ve bir Mahler aranjmanı (‘’What the wild flowers tell me”) da zamanla CD olarak yayımlandı ve ECO’nun yayımlanmamış Serenade, “The Trun of the Screw”, the Scottish Ballad ve bir Holst aranjmanı (“Swansea Town”) bulunmaktadır, tüm bunlar British Library’nin yayında olmayan kayıtlarından dinlenebilir.

İngiliz Oda Orkestrası’nın Britten’in müziğinin prömiyer kayıtları onun 1976 yılında vefat etmesi ile son bulmadı. Sonraki yılda Norman Del Mar Op. 1 Sinfonietta’nın orkestral versiyonunu yönetti. Daha sonra Heather Harper, bir BBC stüdyo kaydı olarak daha sonra CD halinde yayımlanan Quatre Chansons Françaises’in (bir gençlik kompozisyonu) ilk canlı performansını icra etti. Philip Brunelle, “The Company of Heaven”ın (1937 yılından özgü bir müzik) prömiyer kaydını yönetti ve Collins Classic, 1989-98 yılları arasındaki kapsamlı Britten serisinde işe aldı ki bu sürede İngiliz Oda Orkestrası, “Johnson over Jordan”ın (1939 yılından daha özgü bir müzik) ve Piano Concerto’nun orijinal versiyonunun ilk kayıtlarını aldı. Thea King 1992 yılında Clarinet Concerto’nun taslaklarının ilk gerçekleştirme çalışması denemelerini yazdı. Ayrıca Alexander Gibson döneminde, 1982 yılında Britten’in kendisi tarafından hiçbir zaman kaydedilmeyen Rossini aranjmanlarına (“Soirées musicales ve “Matinées musicales”) dair kayıtlar da bulunmaktadır.

Ancak Benjamin Britten’in performans repertuvarı, özellikle İngiliz Oda Orkestrası’nda sempatik bir ensemble kurduğu dönemde, kendi müziğinin çok ötesine uzanıyordu. Decca, Percy Grainger’in ve yaylılar için İngiliz müziğinin albümlerini kaydetti ve Britten de eğer sağlığı izin verseydi ikinci bir cildi yönetecekti. 1970-72 yıllarında Purcell’in “The Fairy Queen”, Elgar’ın “The Dream of Gerontius” ve Schumann’ın “Scenes from Faust” isimli eserlerini kaydettiler, aynı zamanda “St. John Passion” hali hazırda kaydedilen Brandenburg Concertos’un bir serisine eklendi. Mozart’ın dört senfonisi ve iki piyano konçertosuna ilaveten Schubert’in “Unfinished” isimli eseri vardı ve eğer Britten’in kalp ameliyatı onun performans kariyerini durdurmasaydı daha fazlası olacaktı. Onun ölümünden sonra BBC Audio International ve Decca arasında gerçekleşen hukuki tartışma en nihayetinde, 1999 yılından beri sayısız canlı kaydın yayımlanmasına izin vermiş olan bir anlaşmanın neticesinde yatıştı, yine de birkaç korsan yayın çoktan pazara ulaşmıştı.

Shostakovich’in 14. Senfonisi ve Bliss’in Çello Konçertosu gibi Aldeburgh prömiyerlerinin, Purcell, Bridge, Holst ve Delius gibi öngörülebilir gayretlerin ve bir hayli Bach ve Mozart’ın yanı sıra Beethoven, Weber, ve Mendelssohn’un uvertürleri ve Haydn, Schumann, Tchaikovsky, Mahler, Debussy ve Falla’nın parçaları bulunuyordu.1962-72 yılları arasındaki hala yayımlanmış fakat arşivlerde bulunan ilave İngiliz Oda Orkestrası performansları Chopin’in 2. Piyano Konçertosunu (Fou Ts’ong ile), Mahler’in Kindertotenlieder’ı (John Shirler-Quirk), Prokofiev’in “Classical” Symphony ve Lutosławski’nin “Dance Preludes” isimli eserlerinin yanında Haydn’ın “The Creation” ve Bach’ın “Christmas Oratorio” isimli eserleri ile beraber bir düzine kadar kantatı içermektedir.

Decca’nın İngiliz Oda Orkestrası/Britten kayıtlarının pek çoğu, orijinal LP yayınlarından bu yana sürekli olarak mevcut olmuştur. 1986-93 yılları arasında CD halinde kaydedilmiş ve yüzyıl dönümünü belirtmek için yeniden piyasaya sürülmüşlerdir. 2008 yılında televizyonda yayımlanmış birkaç opera (“Idomeneo” dahil olmak üzere) Decca DVD’leri olarak yayımlanmıştır. Provadaki besteci ve orkestranın klipleri Tony Palmer tarafından film haline getirilmiş, ve ICA Classics sayesinde günümüzde, son günlerde yayımlanmış DVD’lerde 1964 yılındaki Croydon ve 1968 ve 1970’deki Snape Maltings konserleri ile beraber görülebilirler.

Philip Stuart

Diskograf


Merak ediyor musunuz?

LocksBridge neler peşinde bilmek istiyorsanız, e-posta listemize abone olabilirsiniz!

Etkinlikler  Beceriler LB Artists Hakkımızda Kariyer Yasal İletişim

2021 © LocksBridge. Tüm Hakları Saklıdır.